RozemarijnOnline




Gastenboek van RozemarijnOnline






















Gastenboek literaire website RozemarijnOnline

Vraag en antwoord

home           gastenboek




Onderwerp: Zangberg
(2 januari 2015)


Beste Rozemarijn,

Nog maar een paar dagen geleden heb ik je website ontdekt, en ik heb er al heel wat uurtjes genoeglijk zitten grasduinen. Ik kwam er niet alleen veel voor mij nieuwe gedichten tegen, maar ook werd er op veel gedichten die ik wel kende (en tòch al waardeerde) menig voor mij nieuw licht geworpen. Uit waardering neem ik de moeite, je een correctie op je woordenlijst bij het sonnet 'Kunstliefde' te doen toekomen.

De Zangberg is de Parnassus, waar de Muzen wonen, niet de Olympus, waar inderdaad de Goden wonen.

In de trotse hoop je prachtige website nog beter te maken,

Met vriendelijke groet, Jaap.

Wellekens - Kunstliefde





Antwoord     (4 januari 2015)


Dag Jaap,

vriendelijk dank voor je compliment voor mijn website. Leuk om te lezen!

Dank ook voor je verbetering van de uitleg bij het sonnet. Ik ben inderdaad niet geheel thuis in de mythologie (tja, vwo, geen gymnasium ;-) ), dus ik zoek globaal op wat ik voor de toelichting bij een gedicht nodig heb. Dan kan zo'n foutje er wel eens tussendoor glippen.

Ik vind het heel attent van je dat je de moeite hebt genomen, mij dit even te laten weten. Ik zal het zeker meenemen bij het bijwerken van m'n website binnenkort.

Vriendelijk dank en natuurlijk nog veel poëzie-plezier!

Rozemarijn.

Gedichten met een bespreking





Re:     (8 februari 2015)


Ha, Rozemarijn,

Nog eentje. Naar aanleiding van het gedicht Ik schrijf je neer van Hugo Claus. Oostenrijk is niet zomaar een land; het omvat Karinthië. Dat speelde in vroeger eeuwen vooral in de Engelstalige poëzie de rol van het Paradijs op Aarde. Een pastorale samenleving waar fluitspelende herders in een idyllisch berglandschap samenkwamen met herderinnetjes in een soort dirndl-jurken.

Jonge mensen (mannen?) die hun Grand Tour (ook typisch iets voor die voorbije eeuwen -- of toch niet?) maakten, maakten voordat ze verder trokken naar het hoofddoel Italië, waar de Renaissance immers twee eeuwen eerder begonnen was dan in onze koude contreien, een omweg over Karinthië. "Iedereen moet zijn eigen Karinthië vinden", luidde het.

Ik herinner mij, dat ik in mijn prille jeugd de Märklin-modelspoorweg-emplacementen verfoeide als te popperig, te mooi om waar te zijn. Dat was helemaal over toen ik er achter kwam, dat in sommige delen van Zwitserland de natuur er echt zo uitziet. (Had ik naar Zuid-Duitsland misschien niet goed genoeg gekeken?)

In de hoop, dat je nu nog meer plezier aan het gedicht van Claus onleent,

Uw geografisch consulent -- Jaap.

Claus - Ik schrijf je neer





Re:     (11 februari 2015)


Dag Jaap,

dank voor je suggestie voor de interpretatie van het woord Oostenrijk. Daar had ik zelf nooit aan gedacht. In het licht van de grootse beloftes in die dichtregels, zou het zomaar kunnen dat Claus het land niet willekeurig of toevallig heeft gekozen, maar hieraan heeft gedacht. Jammer dat we het hem niet meer kunnen vragen...

Ik zie in ieder geval dat je de toelichting bij het gedicht zeer nauwkeurig hebt gelezen en van daaruit verder hebt gedacht. Leuk dat je zo met gedichten bezig bent!

Dank voor je suggestie en dat je de moeite hebt genomen om dit even te laten weten. Met groet weer!

Rozemarijn.

Gedichten met een bespreking





Re:     (11 februari 2015)


Dag Jaap,

Ha, Rozemarijn,

Graag gedaan.

Nu ik je toch weer (met enige vertraging) aan de lijn heb, wil ik me nog even verontschuldigen voor dat "onleent" in mijn vorige bericht. Het was echt een typefout, helemaal on(der?)bewust: het was, no pun intended, niet bedoeld als een woordspeling met "on-line".

Maar soms schrijven teksten zichzelf...

Groet -- Jaap.





Re:     (12 februari 2015)


Ik was er niet over gevallen, hoor! ;-)

Een typefoutje is zo gemaakt. En hersenen hebben de lenigheid om het woordbeeld in je hoofd keurig heen te plakken over het woord dat er staat en zo ongehinderd verder te lezen ;-)

De gedachte dat teksten zichzelf kunnen schrijven, deel je met Martinus Nijhoff (al doelde hij op een vast rijmschema in gedichten, dat de dichter door z'n beperkingen met zachte hand een onvermoede richting op duwt) - maar niettemin niet het slechtse gezelschap om in te verkeren als het gaat om schrijfmijmeringen!

Een fijne dag nog en met groet weer,

Rozemarijn.

Gedichten met een bespreking








Versanalyse en interpretatie


Home           Gastenboek