RozemarijnOnline




Versanalyse en interpretatie
-
korte bespreking gedicht






















Versanalyse en interpretatie
korte bespreking gedicht


J.C. Bloem - November
In: Media vita, 1931





gedicht analyse voordracht afspelen    Afspelen op YouTube - Kanaal van RozemarijnOnline



November


Het regent en het is november
Weer keert het najaar en belaagt
Het hart, dat droef, maar steeds gewender,
Zijn heimelijke pijnen draagt.

En in de kamer, waar gelaten
Het daaglijks leven wordt verricht,
schijnt uit de troosteloze straten
Een ongekleurd namiddaglicht.

De jaren gaan zoals zij gingen,
Er is alengs geen onderscheid
Meer tussen dove erinneringen
En wat geleefd wordt en verbeid.

Verloren zijn de prille wegen
Om te ontkomen aan de tijd;
Altijd november, altijd regen,
Altijd dit lege hart, altijd.


J.C. Bloem
In: Media vita, 1931.



Bespreking gedicht


Jakobus Cornelis (Jacques) Bloem (1887-1966) debuteerde in 1921 met de bundel Het verlangen. Zijn tweede dichtbundel, Media vita, verscheen tien jaar later, in 1931. In deze bundel is het hier voorgedragen gedicht November opgenomen. Het bestaat uit vier strofen met als vast rijmschema abab (gekruist rijm).

Uit de gedichten van Bloem spreekt een sterk besef van vergankelijkheid en van de eindigheid van het leven. Het gedicht November opent met een zeer sombere beginstrofe: het regent, en het is ook nog eens november, en het najaar belaagt het hart, en dat hart draagt ook nog eens 'heimelijke pijnen'. Erger kan het haast niet worden in vier regels.

In de kamer gebeurt niet veel, gelaten leeft men het leven, de straten zijn 'troosteloos' en het licht is 'ongekleurd'.

In de derde strofe lijkt er nauwelijks meer onderscheid te maken tussen herinneringen en het heden en zelfs de verwachtingen voor de toekomst (verbeid is: verwacht). Alles lijkt op elkaar, de sleur van het dagelijks leven herhaalt zich steeds.

Overigens worden de herinneringen waarschijnlijk 'doof' genoemd, omdat het er zelden geluid bij herinneringen zit, het is bijvoorbeeld moeilijk om je de klank van stemmen van mensen uit het verleden te herinneren.

In de vierde strofe wordt geconstateerd dat aan de tijd niet te ontkomen valt, de prille wegen van de jeugd zijn al verloren. Bloem staat bekend om zijn sterke slotregels en de twee eindzinnen uit dit gedicht behoren tot zijn meest bekende regels. Een sterke herhaling (met binnenrijm: regen-lege, en assonantie: altijd-hart). Het is Bloem op zijn somberst, er wordt geen perspectief meer geboden uit de sombere situatie, maar Bloem is tegelijk hier op zijn mooist.

In het gedicht wordt niet expliciet een persoon, bijvoorbeeld een ik-figuur, gepresenteerd. Toch is er iemand met een droef hart, die het dagelijks leven verricht in een kamer; en die ouder aan het worden is (de prille wegen zijn verloren). Het gedicht is een sombere overdenking op een sombere novemberdag.



Bespreking gedicht: Rozemarijn van Leeuwen (november 2010)   © zie hieronder.
Gedicht: J.C. Bloem, November. In: Media vita, 1931.

Voordracht: Rozemarijn van Leeuwen (november 2010).
Beeld: S. Somerville, Canada, foto Window and raindrops.

Speel voordracht af op: YouTube - RozemarijnOnline - Bloem.
Overzicht alle besprekingen gedichten: Lijst gedichten met bespreking.




© copyright 2010. Het is alleen toegestaan om gegevens van deze pagina over te nemen met gebruikmaking van de volgende verwijzing:
Rozemarijn van Leeuwen, Versanalyse en interpretatie. J.C. Bloem, November (2010). Bron: http://www.rozemarijnonline.net/poezie_gedichten.html.





Overzicht van gedichten:
lijst van gedichten met bespreking




<  
  >