RozemarijnOnline




Versanalyse en interpretatie
-
korte bespreking gedicht






















Versanalyse en interpretatie
korte bespreking gedicht


Martinus Nijhoff - Het souper
In: Vormen, 1924



<    
  >





gedicht analyse voordracht afspelen    Afspelen op YouTube - Kanaal van RozemarijnOnline



Het souper


't Werd stil aan tafel. 't Was of wijn en brood
Werd neergeslagen uit den greep der handen.
De kaarsvlam hing lang-wapperend te branden
En 't raam sprong open door een donkren stoot.

Als water woelden in den nacht de landen
Onder het huis; wij voelden hoe een groot
Waaien ons aangreep, hoe de wieken van de
Vaart van den tijd ons droegen naar den dood.

Wij konden ons niet bij elkaar verschuilen:
Een mensch, eenzaam, ziet zijn zwarte eenzaamheid
Dieper weerkaatst in de oogen van een ander --

Maar als de winden langs de daken huilen,
Vergeet, vergeet waar ons zwak hart om schreit,
Lach en stoot glazen stuk tegen elkander.


Martinus Nijhoff
In: Vormen, 1924.



Bespreking gedicht


Martinus Nijhoff (1894-1953) debuteerde in 1916 met de dichtbundel De wandelaar. In 1924 verscheen zijn tweede bundel, Vormen.

In deze bundel staat het hier voorgedragen gedicht Het souper (geschreven in 1918). Het gedicht is een sonnet met een vast rijmschema met slechts vijf rijmwoorden. Het sonnet is een klassieke vorm, maar door het gebruik van spreektaal, onderwerp en inhoud, worden Nijhoffs gedichten gerekend tot het vroege modernisme.

Het gedicht laat zien dat er onder een schijnbaar plezierige situatie, iets heel anders schuil kan gaan. De titel, Het souper, lijkt te verwijzen naar een etentje, een gezellig samenzijn. Al snel zijn er echter tekenen die wijzen op onbehagen: het raam springt open, de grond onder het huis lijkt beweeglijk als water, wijn en brood (wat als beeld naar het christelijk geloof kan verwijzen) lijkt uit de handen te worden weggeslagen. Onder het oppervlak schuilt eenzaamheid en het besef dat men sterfelijk is, en dat de dood snel naderbij komt.

Aan het slot van het gedicht keert Nijhoff weer terug naar het beginbeeld, van het samenzijn tijdens een souper: er zit niets anders op dan alles wat onder het oppervlak speelt, te vergeten; je kunt je niet verzetten tegen de vaart van de tijd en ook het geloof biedt geen uitkomst, is hen uit handen geslagen. Er zit niets anders op dan te lachen en te klinken - maar de glazen stoten daarbij stuk.

Het thema dat onder het oppervlak van een situatie iets heel anders schuil kan gaan, komt in meer gedichten van Nijhoff terug.



∗       ∗       ∗


Biografie van Nijhoff:
Leven en poëzie van Martinus Nijhoff


∗       ∗       ∗



Bespreking gedicht: Rozemarijn van Leeuwen (november 2010)   © zie hieronder.
Gedicht: Martinus Nijhoff, Het souper. In: Vormen, 1924.

Voordracht: Rozemarijn van Leeuwen (november 2010).

Speel voordracht af op: YouTube - RozemarijnOnline - Nijhoff.
Overzicht alle besprekingen gedichten: Lijst gedichten met bespreking.




© copyright 2010. Het is alleen toegestaan om gegevens van deze pagina over te nemen met gebruikmaking van de volgende verwijzing:
Rozemarijn van Leeuwen, Versanalyse en interpretatie. M. Nijhoff, Het souper (2010). Bron: http://www.rozemarijnonline.net/poezie_gedichten.html.





Lees meer:

poëziegeschiedenis

kenmerken van poëzie        analyseren en interpreteren

alle gedichten met een bespreking




<    
  >