RozemarijnOnline




Versanalyse en interpretatie
-
korte bespreking gedicht






















Versanalyse en interpretatie
korte bespreking gedicht


Paul van Ostaijen - Melopee
In: De wandelaar, 1916



<    
  >





gedicht analyse voordracht afspelen    Afspelen op YouTube - Kanaal van RozemarijnOnline



Melopee


Onder de maan schuift de lange rivier
Over de lange rivier schuift moede de maan
Onder de maan op de lange rivier schuift de kano naar zee

Langs het hoogriet
langs de laagwei
schuift de kano naar zee
schuift met de schuivende maan de kano naar zee
Zo zijn ze gezellen naar zee de kano de maan en de man
Waarom schuiven de maan en de man getweeën gedwee naar de zee


Paul van Ostaijen
Opgedragen aan: Gaston Burssens

In: Gedichten, 1928.



Bespreking gedicht


Paul van Ostaijen (1896-1928) debuteerde met de dichtbundel Music Hall in 1916. Er verschenen nog 3 bundels tot zijn vroege overlijden op 32-jarige leeftijd. Postuum werd door de Belgische dichter Gaston Burssens nog een bundel met nagelaten gedichten uitgegeven (1928). Het hier voorgedragen gedicht Melopee staat in deze laatste bundel; en het gedicht is aan Burssens opgedragen.

De titel Melopee betekent een ritmisch gezang. Het gedicht heeft een duidelijke structuur: eerst 3 zinnen en daarna 6 zinnen, gescheiden door een witregel. De eerste drie zinnen herhalen en bouwen op, steeds wordt er een element toegevoegd (maan, rivier, kano, zee). Pas in de eennalaatste regel wordt er melding gemaakt van een man in de kano. Het gedicht eindigt met een vraag, waarom de maan en de man naar zee schuiven. Op deze vraag wordt geen antwoord gegeven.

Het gedicht wordt wel opgevat als een beschrijving van Van Ostaijens leven. Hij vaart langs hoogte- en dieptepunten (hoogriet en laagwei), maar de kano schuift onherroepelijk naar het einde van de rivier. Sommigen zien in de maan, die meeschuift, vergezelt, maar passief is, een religieus element. De laatste vraag is dan de vraag naar het waarom van het leven.

Het gedicht zit vol herhaling van woorden, inhoud, zinsdelen, klanken (alliteratie en assonantie). De maan en de man zijn niet alleen 'gezellen naar zee' omdat ze er samen heenschuiven, maar ook omdat de woorden zelf 'gezellen' van elkaar zijn door hun klank. Het gedicht kan ook worden gelezen enkel als een spel van klanken en woorden. Van Ostaijen schreef zelf eens "Een timmerman moet een goede tafel maken. Niet een zedelike tafel, niet een ethiese tafel. Zo de dichter".



∗       ∗       ∗



Bespreking gedicht: Rozemarijn van Leeuwen (november 2010)   © zie hieronder.
Gedicht: Paul van Ostaijen, Melopee. In: Gedichten, 1928.

Voordracht: Rozemarijn van Leeuwen (november 2010).
Beeld: Missouri river, Nasa, 1992.

Speel voordracht af op: YouTube - RozemarijnOnline - Ostaijen.
Overzicht alle besprekingen gedichten: Lijst gedichten met bespreking.




© copyright 2010. Het is alleen toegestaan om gegevens van deze pagina over te nemen met gebruikmaking van de volgende verwijzing:
Rozemarijn van Leeuwen, Versanalyse en interpretatie. Paul van Ostaijen, Melopee (2010). Bron: http://www.rozemarijnonline.net/poezie_gedichten.html.





Lees meer:

poëziegeschiedenis

kenmerken van poëzie        analyseren en interpreteren

alle gedichten met een bespreking




<    
  >