RozemarijnOnline




Versanalyse en interpretatie
-
korte bespreking gedicht






















Versanalyse en interpretatie
korte bespreking gedicht


J. Slauerhoff - Woningloze
In: Serenade, 1930





gedicht analyse voordracht afspelen    Afspelen op YouTube - Kanaal van RozemarijnOnline



Woningloze


Alleen in mijn gedichten kan ik wonen,
Nooit vond ik ergens anders onderdak;
Voor de eigen haard gevoelde ik nooit een zwak,
Een tent werd door den stormwind meegenomen.

Alleen in mijn gedichten kan ik wonen.
Zolang ik weet dat ik in wildernis,
In steppen, stad en woud dat onderkomen
Kan vinden, deert mij geen bekommernis.

Het zal lang duren, maar de tijd zal komen
Dat vóór den nacht mij de oude kracht ontbreekt
En tevergeefs om zachte woorden smeekt,
Waarmee 'k weleer kon bouwen, en de aarde
Mij bergen moet en ik mij neerbuig naar de
Plek waar mijn graf in 't donker openbreekt.


J. Slauerhoff
In: Serenade, 1930.



Bespreking gedicht


Jan Jacob Slauerhoff (1898-1936) debuteerde in 1923 met de dichtbundel Archipel. Dichtbundels volgden elkaar daarna in hoog tempo op. In 1930 verscheen zijn achtste bundel, Serenade. In die bundel staan meerdere beroemd geworden gedichten, zoals 'De schalmei' en 'Voor een verre prinses'; maar ook het hier voorgedragen (en misschien wel zijn meest bekende) gedicht 'Woninglooze'.

Het gedicht is een sonnet (waarbij de laatste twee strofen samen zijn gebracht tot één langere strofe van zes regels) met een ietwat verspringend rijmschema.

Het gedicht begint met een zeer uitgesproken standpunt, gevat in een prachtig beeld: alleen in mijn gedichten kan ik wonen. De ik-figuur in dit gedicht heeft geen eigen huis, geen vaste plek om te wonen in de wereld.

In de tweede strofe wordt de beginzin herhaald, zodat deze nog meer nadruk krijgt. Nu krijgt deze zin ook een troostende betekenis: hoewel de ik-persoon geen eigen huis en haard heeft, kan hem dat niet deren, zolang hij weet dat hij zijn toevlucht kan vinden in gedichten.

In de derde strofe kijkt de ik-figuur vooruit. Hij beseft dat er in de toekomst een moment zal komen dat de kracht hem zal gaan ontbreken en dat hij geen woorden meer vinden kan, woorden waarmee hij vroeger zijn woning kon bouwen - en dat hij zal sterven. Als dat moment aan zal breken, zal hij zich naar de aarde buigen en in zijn graf uiteindelijk een vaste plek vinden om te blijven.

Dit gedicht wordt wel als kenmerkend voor Slauerhoff beschouwd, omdat hij veel reisde (onder meer als scheepsarts). Hij was echter zeer veel ziek en overleed al op 38-jarige leeftijd (1936). Door zijn hoge schrijftempo liet hij toch tien dichtbundels en een aantal romans en verhalenbundels na.



Bespreking gedicht: Rozemarijn van Leeuwen (november 2010)   © zie hieronder.
Gedicht: J. Slauerhoff, Woningloze. In: Serenade, 1930.

Voordracht: Rozemarijn van Leeuwen (november 2010).

Speel voordracht af op: YouTube - RozemarijnOnline - Slauerhoff.
Overzicht alle besprekingen gedichten: Lijst gedichten met bespreking.




© copyright 2010. Het is alleen toegestaan om gegevens van deze pagina over te nemen met gebruikmaking van de volgende verwijzing:
Rozemarijn van Leeuwen, Versanalyse en interpretatie. J. Slauerhoff, Woningloze (2010). Bron: http://www.rozemarijnonline.net/poezie_gedichten.html.





Overzicht van gedichten:
lijst van gedichten met bespreking




<  
  >