RozemarijnOnline




Versanalyse en interpretatie
-
korte bespreking gedicht






















Versanalyse en interpretatie
korte bespreking gedicht


Eddy van Vliet - De wandelaar
In: De binnenplaats, 1987



<    
  >





gedicht analyse voordracht afspelen    Afspelen op YouTube - Kanaal van RozemarijnOnline



De wandelaar


De wandelaar hijgt. Bij het achterlaten
van niets heeft hij ervaren hoe alles blijft.

Langs de jaren voordien ging zijn tocht.

Wat tot bedaren werd gebracht,
als met water besprenkeld stof, wordt herdacht.

In over elkaar gelegde landschappen
vindt hij één voor één iedereen terug.

Alleen: omkeren naar zichzelf kan hij niet.


Eddy van Vliet
In: De binnenplaats, 1987.



Bespreking gedicht


Eddy van Vliet (1942-2002) was een Vlaamse dichter en advocaat. Hij was redacteur van verschillende tijdschriften en stelde twee bloemlezingen samen. Hij debuteerde met de dichtbundel Het lied en ik, in 1964. Hij publiceerde nog ruim tien dichtbundels en won verschillende prijzen, waaronder de Jan Campertprijs (1975).

In zijn dichterschap worden wel drie perioden onderscheiden. In de eerste bundels komen gedichten vaak los van de werkelijkheid en sprookjesachtige of mythische elementen spelen dan een rol. Later schreef hij meer geëngageerde bundels (zoals Duel) en daarna meer autobiografische bundels (Het grote verdriet, Jaren na maart, De toekomstige dief). De afwezigheid van zijn vader (met wie het contact na een scheiding verbroken raakte) was een veelvuldig terugkerend thema.

De bundel De binnenplaats, waarin het hier voorgedragen gedicht 'De wandelaar' staat, valt in deze derde periode. In het gedicht volgen we een wandelaar, die al lang onderweg is of stevig doorloopt, want hij hijgt. Hij laat niets achter, dus blijft alles. Hoewel dat op zichzelf logisch is, lijkt het voor een wandelaar niet te kloppen: als je loopt laat je voortdurend dingen achter je.

Het gaat dan ook niet om een gewoon wandelingetje: hij ging 'langs de jaren voordien', waarbij hij dingen die tot rust zijn gekomen, herdenkt. Hij lijkt hier dus een wandeling te maken langs zijn leven, langs het verleden.

De wandelaar passeert verschillende landschappen, die hij echter niet achter zich laat, maar over elkaar legt (hier geldt opnieuw: hij laat niets achter, dus alles blijft). Hij vindt hierbij iedereen terug. Maar hij kan niet zichzelf terughalen.

Het gedicht 'De wandelaar' past qua thematiek naadloos bij het latere werk van Eddy van Vliet, waarin hij vaak terugkijkt op zijn verleden. In dit gedicht gebruikt hij het maken van een wandeling als een prachtig en overtuigend beeld voor iemand die probeert grip te krijgen op zijn verleden. Dingen worden tot bedaren gebracht, dingen worden herdacht, mensen worden teruggevonden. Alleen vindt de wandelaar zo niet zichzelf terug - als je je omkeert, verandert wel je perspectief, maar krijg je niet jezelf in het vizier. Zo komt de wandelaar nooit bij zichzelf terug, hoe lang of hard hij ook loopt, hoe hij daar ook van hijgt.



∗       ∗       ∗



Bespreking gedicht: Rozemarijn van Leeuwen (juni 2011)   © zie hieronder.
Gedicht: Eddy van Vliet, De wandelaar. In: De binnenplaats, 1987.

Voordracht: Rozemarijn van Leeuwen (mei 2011).
Beeld: G. Noten, Landschap (drieluik, acryl).

Speel voordracht af op: YouTube - RozemarijnOnline - Van Vliet.
Overzicht alle besprekingen gedichten: Lijst gedichten met bespreking.




© copyright 2011. Het is alleen toegestaan om gegevens van deze pagina over te nemen met gebruikmaking van de volgende verwijzing:
Rozemarijn van Leeuwen, Versanalyse en interpretatie. Eddy van Vliet, De wandelaar (2011). Bron: http://www.rozemarijnonline.net/poezie_gedichten.html.





Lees meer:

poëziegeschiedenis

kenmerken van poëzie        analyseren en interpreteren

alle gedichten met een bespreking




<    
  >